ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥସ୍ୟ ଜ୍ୱରପଞ୍ଚକଂ

 

ସ୍ନାନାଧିକ୍ୟାନ୍ମନୁସୁତତନୌ ଜାୟତେ ହି ଜ୍ୱରାଦି-

ର୍ଦାରୋର୍ଦେହେ ପ୍ରଭବତି କଥଂ ସୋଽପି ଚିତ୍ରେଷୁ ଚିତ୍ରମ୍ ।

ବାର୍ତା ସତ୍ୟଂ ତ୍ରିଭୁବନପତିଃ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଦେବଃ

ସ୍ନାନାଦ୍ ରୁଗ୍ଣୋ ବିଷମବିଷୟସ୍ତଲ୍ପଶାୟୀ ଗୃହାନ୍ତଃ ॥ ୧॥

ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତାଦ୍ ବିକଲହୃଦୟୋ ରତ୍ନବେଦୀଂ ନ ଯାତି

ପୀଡାଗ୍ରସ୍ତୋ ଭଜତି ଚ ଗଦଂ ଦର୍ଶନଂ ନୋ ଦଦାତି ।

ବୈଦ୍ୟାଦେଶାଜ୍ଜ୍ୱରସୁଶମନଂ ହୌଷଧୀୟଂ ପ୍ରଲେପଂ

ଦେହେ ଦତ୍ତ୍ୱା ବିରସବଦନାଃ ସେବକାସ୍ତଂ ଯତନ୍ତେ ॥ ୨॥

ହାହାକାରଃ ସକଲଜଗତି ବ୍ୟାଧିନାଶଃ କଦା ସ୍ୟାଦ୍

ଭକ୍ତା ଦୁଃଖାତ୍ ସଜଲନୟନା ଦ୍ୱାରଦେଶଂ ନମନ୍ତି ।

ଭାବଗ୍ରାହୀ ମନୁଜମନସୋ ଭାବନାଂ ସୋପ୍ୟଜାନାତ୍

ଦୂତୈର୍ଭକ୍ତାନ୍ ବଦତି ପରମୋ ଯାତ ଚାଲାରନାଥମ୍ ॥ ୩॥

ରୋଗେ ନଷ୍ଟେ କତିପୟଦିନେ ଦିବ୍ୟନେତ୍ରୋତ୍ସବୋ ମେ

ଯୂୟଂ ସର୍ୱେ ପ୍ରମୁଦିତମୁଖାଃ ଦର୍ଶନଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ୟଥୈବ ।

ତସ୍ମିନ୍ କାଲେ ମମ ଚ ନଗରେ ସ୍ୟନ୍ଦନୀୟାଂ ସୁୟାତ୍ରାଂ

ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ହୃଷ୍ଟାଃ ସୁଫଲନିକରଂ ନେଷ୍ୟଥ ସ୍ୱେଚ୍ଛୟା ବୈ ॥ ୪॥

ତାପାୟାଧିକବାରିଣା ସୁରଭିଣା ସ୍ନାତ୍ୱା ମୁଦା ଶ୍ରୀହରି-

ର୍ହୈମାଦ୍ ରୋଗଗତୋ ମହୌଷଧିଚୟଂ ତଚ୍ଛାନ୍ତୟେ ସେବତେ ।

ହେ ଭକ୍ତା! ଯଦି ଦାରୁଦେହ ଉଦକାତ୍  ପ୍ରାପ୍ନୋତି କଷ୍ଟଂ ମହତ୍

ତାପାତ୍ତାପିତମାନବା ବହୁଜଲସ୍ନାନେନ ରୁଗ୍ଣା ନ କିମ୍ ॥ ୫॥

ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରଜକିଶୋରତ୍ରିପାଠୀବିରଚିତଂ

       ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥସ୍ୟ ଜ୍ୱରପଞ୍ଚକଂ ସମ୍ପୂର୍ଣମ୍ ।